حوزه و دانشگاه مکمل هم برای سعادت بشریت هستند .حکمی سازی علوم در سایه این وحدت نمایان خواهد شد .حکمی سازی علوم یعنی بهره گیری از عقل نظری ،عقل عملی ،عقل معاش و عقل معاد .عقل نظر ی درک هستی که در انسان معرفت ایجاد می کند عقل عملی باید و نباید هاست که منجر به ایجاد فضیلت می شود عقل معاش تدابیر و تصمیماتی که زمینه ساز رونق معیشت می گردد و عقل معاد که رویکرد آخرت گرایی دارد و سعادت اخروی را جهت گیری می کند .خروجی این چهار بعد حکمت بصورت هم افزا حکمی سازی است که آخرت ساز خواهد بود . حکمی ساز آخرت ساز نه علم سکولار . علم سکولار نهایتا عقل معاش را دنبال می کند و با حکمی سازی آخرت ساز فاصله دارد ‌. وحدت حوزه و دانشگاه در حکمی ساز علم متبلور می شود دو بعد مهم اندیشه ،علم و دین پاسخگوی نیاز های انسان هستند .از طریق روش شناسی تجربی ، عقلی ، قلبی و وحیانی . قلمرو موضوعی وسیعی دارد. رویکرد تجربی را رد نمی کند بلکه آنرا هم قبول دارد . هستی شناسی اش دامنه مختلف دارد ، معرفت شناسی و روش شناسی ان صرفا محدود به حس و عقل نیست بلکه شهود و همچنین وحی را از منابع اصلی شناخت می داند .انسان شناسی آن دارای بعد مادی و معنوی می باشد .پاسخ های عمیق ، دقیق وصحیح به سوالات اندیشمندانه و معقولانه پویندگان علم و معرفت دارد. لذا در وحدت حوزه و دانشگاه ابعاد چندگانه قابلیت مداقه دارد که حکمی سازی علم از جمله ابعادی هست که مختصر به آن اشاره شد . یاد و خاطره شهید مفتح را گرامی می داریم و برای تحقق آرمان‌هایش در مراکز علمی و دانشگاهی متفکرانه ،خلاقانه و مجاهدانه جهاد علمی باید صورت گیرد. والسلام.
۲۷ آذر ۱۴۰۳