به گزارش پایگاه خبری سفیرگیل ؛سفر اخیر دکتر محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، به گیلان با برنامه‌های فشرده‌ای در حوزه‌های عمرانی، اقتصادی و اجتماعی همراه بود؛ از بازدید و افتتاح چندین پروژه گرفته تا نشست با فعالان، فرهیختگان و سرمایه‌گذاران استانی. با این حال، آنچه در این سفر بیش از دستاوردهای اداری مورد توجه و البته انتقاد قرار گرفت، حاشیه‌های پررنگ رسانه‌ای و نحوه تعامل با جامعه خبری استان بود.

اعتراض جمعی از اهالی رسانه به نحوه چینش و دعوت‌های سلیقه‌ای، بار دیگر این پرسش اساسی را زنده کرد که جایگاه رسانه‌های محلی در جریان سفرهای مدیران ارشد کشوری کجاست؟ گرچه محدودیت‌های زمانی و ظرفیت سالن‌ها تا حدی قابل درک است، اما زمانی که این محدودیت‌ها به «حذف پرسشگری» و تبدیل حضور رسانه به «پوشش‌های گزینشی و نمایشی» ختم شود، کارکرد آگاهی‌بخشی رسانه زیر سؤال می‌رود.

رسانه‌های استانی بازوی روابط عمومی دستگاه‌ها نیستند، بلکه زبان گویای مردم و طرح‌کننده دغدغه‌هایی هستند که کمتر در دیدارهای رسمی مجالی برای بازتاب پیدا می‌کنند. در نشست معاون اجرایی رئیس‌جمهور با فرهیختگان و چهره‌های استانی نیز با وجود حضور طیف‌های مختلف، رسانه‌ها از تریبون گفت‌وگو سهمی نداشتند؛ این در حالی است که رسانه خود یکی از ارکان مهم جامعه مدنی و مطالبه‌گری عمومی محسوب می‌شود.

برگزار نشدن نشست خبری در پایان این سفر، نقطه اوج این کم‌توجهی بود. صرف افتتاح پروژه‌ها بدون پاسخ به چرایی‌ها، پیگیری وعده‌های پیشین و شفاف‌سازی دستاوردهای ملموس سفر، به تنهایی اقناع‌کننده افکار عمومی نخواهد بود. بی‌تردید یک نشست خبری صریح و بی‌واسطه می‌توانست افکار عمومی را در جریان مستقیم تصمیم‌ها قرار دهد؛ امکانی که در جریان این سفر از رسانه‌ها و مردم گیلان دریغ شد.

این سفر بار دیگر اثبات کرد که نوع تعامل با اهالی رسانه در استان گیلان نیازمند اصلاح ساختاری و شفافیت است. انتظار جامعه رسانه‌ای استان از مجموعه استانداری گیلان و به‌ویژه شورای اطلاع‌رسانی استان این است که به‌جای برخوردهای سلیقه‌ای و انحصاری، سازوکاری عادلانه، منسجم و حرفه‌ای برای دسترسی خبرنگاران به مدیران ارشد و طرح مطالبات مردم تدوین کنند تا صدای مطالبه‌گری گیلان در راهروهای جلسات رسمی خاموش نشود.